La Tertulia Malory escueye Lo verdadero, de Lourdes Álvarez, como meyor llibru n’asturianu del añu 2025
El fallu del premiu —el decimuquintu desque se creara— fíxose’l sábadu 20 de xunu nun actu que se celebró nel pub Tom Malory de L’Entregu, sé de la tertulia lliteraria dende 1998
La Tertulia Malory, de L’Entregu, escoyó como meyor llibru n’asturianu de tolos que s’editaron nel 2025 el poemariu Lo verdadero, de la escritora Lourdes Álvarez. El xuráu formáronlu los escritores Xulio Arbesú, José Luis Rendueles, Solinca Turbón, Roberto Corte, Aique Fernandi, Beatriz Quintana Coro, David Fernán, Margarita Díaz, Rosana Ordiz García, Gonzalo G. Barreñada, Pepe Fernández Alonso, Chechu García y Henrique G. Facuriella, que fallaron el premiu nun actu celebráu na tertulia’l sábadu 20 de xunu de 2026.
El xuráu destacó, nel acta del fallu, que «Lo verdadero rescampla por algamar la pureza de la emoción y failo cola musicalidá de la poesía de tresmisión oral, nun viaxe metafóricu y enllenu de simbolismu que nos lleva a lo inicial, lo intacto, lo non contaminao, lo esencial. Lo verdadero ye la inocencia de la infancia, au siempre se vuelve. Una poesía suxerente, referencial, fondamente emocional y cuidada, cola que l’autora llogra un poemariu intensu, verdaderu y d’una perfección formal rellumante». El xuráu tamién quixo rescamplar la calidá tan grande de la producción lliteraria n’asturianu del añu 2025, lo que fixo que la decisión de premiar el poemariu se garrara por mayoría.
El gallardón consiste nuna ilustración d’Alfonso Zapico y una medaya conmemorativa, que se van entregar nun actu públicu en L’Entregu en feches próximes.
Esta ye la decimoquinta vez que’l grupu concede esti premiu. L’añu pasáu resultó ganador el poemariu Argayu, de Berta Piñán, y n’ediciones anteriores premiáronse les obres: Nunca vencida, una historia de la idea d’Asturies de David Guardado; Tiempu d’escoria de Xosé Nel Riesgo; Onde’l caos se texe y se destexe, de Xulio Viejo; Les isles inciertes, de Xuan Bello; Memoria de Tuña, d’Antón García; Incorrectos, de David Artime; El llibru póstumu de Sherezade, de Raquel F. Menéndez; Lluvia d’agostu, de Francisco Álvarez; L’aire ente la rama, d’Ángeles Carbajal; Más espeso que l’agua, de Consuelo Vega; Carne de melandru, de Milio Rodríguez Cueto; La Chelita, de Ruma Barbero, y La ñeve del Cuquiellu, de Xabiero Cayarga. Con esti gallardón, el grupu que lu entama quier prestixar les lletres asturianes, al empar que se da difusión a les obras que, a criteriu del xuráu, se consideren los meyores llibros escritos cada añu n’asturianu.
Lo verdadero ye’l séptimu poemariu de Lourdes Álvarez. Asoleyáu por Ediciones Trabe dientro de la so conocida coleición de poesía Pontiga, ye ún de los llibros más singulares de l’autora. N’él afonda nel sentíu de lo verdadero, que ye tornar a la memoria, a la pureza de la emoción de cuando yéremos neños. El suxetu poéticu, con una identidá femenina clara, sábese muertu y maxina la muerte ya dende’l primer poema. Lo verdadero ye lo que nun se pue poner en dulda, pero tamién lo que ye esencial pa una persona. Nun esiste una verdá universal, la verdá ta venceyada a la emoción, los afectos, los llazos de familia, les rellaciones cola comunidá. La poesía fai que lo verdadero surda, que los llazos col mundu se faigan visibles, que la llinia ente verdá y ficción s’amuese y s’esvaneza, y que mos enverede per una sienda complexa que ye la de la mesma vida.
Lourdes Álvarez García (L’Agüeria d’Urbiés, 1961) ye llicenciada en Filoloxía Hispánica pola Universidá d’Uviéu y una de les voces más destacaes de la lliteratura asturiana. Poeta, ye tamién miembru correspondiente de l’Academia de la Llingua Asturiana dende l’añu 2001. Bien moza collabora en delles revistes lliteraries, como Cuélebre Literario, Malku, Adréi o Lletres Asturianes, y va formar parte de lo que se dio en llamar segunda xeneración del Surdimientu. La so poesía va afondar nuna llinia de calter simbolista, mui atenta a la memoria, la naturaleza y la identidá femenina. Tien asoleyaos los poemarios Aldabes del olvidu (1990), un averamientu al so universu íntimu y personal; Cálices de la nueche (1992); Mares d’añil (1992), col que se fixo col premiu Teodoro Cuesta de Poesía; Como aquella que yeres (1994), col qu’algama pela segunda vez el premiu Teodoro Cuesta; Son del tardíu (2006), o P’anular los adioses (2018) que recibió’l premiu de la Crítica d’Asturies. El so trabayu ta recoyíu en delles recopilaciones: Poesía escoyida (1985-1997), Mediando distancies (2006) y Coles señes del agua. Poesía reunida (1990-2018).
Tien asoleyaos cuentos pa neños cola editorial Ámbitu: Animalinos (2006), Kico Perico (2006), Los animales (2007), Animalaes (2007), La primavera (2009) y les tornes de lliteratura infantil Otto ye un rinoceronte (1990), d’O. L. Kirkegaard, y Un sudaca na corte (1993), de Daniel Moyano.
En 2023 algamó’l Premiu Nacional de Lliteratura na so tercer edición.
