Poesía

«Inhale, You’re the victim», d’Alejandra Sirvent

  Vilos mecese: asina deprendí qué yera l’amor. Cuando menos movese, nun llegar tarde a los centímetros.   Nun necesitar a naide. Sobramos.   Otros que…

Alejandra Sirvent 25 d'ochobre de 2021 · 1 min de llectura

 

Vilos mecese:

asina deprendí

qué yera l’amor.

Cuando menos movese,

nun llegar tarde

a los centímetros.

 

Nun necesitar a naide.

Sobramos.

 

Otros que merquen llámpares

y llavadores

y hasta poseyen el dineru

p’adquirir pintures

– marines o muyeres enigmátiques

y fragmentaes ensin obligaciones-

anden abandonaos.

 

Meches y pieles

caoba, una mínima abondancia,

chistes y vinu, nosotros.

Nosotres, turbón na mexella.

 

Camisetes de calores pálidos.

Arena pente los dientes.

Torpes automóviles.

 

El sol incinera el velu de moza

de la ñebla na playa.

 

Depués de quince años,

densos perfumes

nel ecuador del nuesu tiempu.

 

Equí podría

plantar la vida.

Sobre l’arena gris.

 

Llástima que la lluna

bautizare con xelu.

 

Comí setes celestes, mentiroses.

Lluna.

Güeyos: almendres de gasolina.

Arena nos dientes.

Casaos.

Decapitaos.

Coxicando.

Tables.

Borrachera.

Enfornase na verdá…