«Na esquina», de Pablo M. Testa

Esconsoné;
dormíu entá na realidá de los suaños…
güeyu abiertu, sollerte y alerta
pol devenir de los vientos.

Nun sabrán enxamás ónde mos escondemos,
tapecíos pola solombra de los que nun tienen nome;
de los qu’arrastren les penes y los llamentos.

Suaño espiertu, demientres en pie me caltengo,
prietu pola escuridá que m’arropa,
que mos alluga y acompanga.